Vrijwillig doen

Hoe je ze ook wilt noemen, mensen die iets doen voor medemensen zonder daarvoor op een loonlijst te staan zijn onmisbaar in de samenleving. En dan bedoel ik eigenlijk niet de mensen, die georganiseerd vrijwilligerswerk doen met een training en een onkostenvergoeding. Zij zitten tussen de professionals en de spontane vrijwilligers in en hebben natuurlijk ook een niet meer weg te denken plek in de samenleving.

Ik bedoel mensen, die iemand helpen die even hulp nodig heeft, een tijdje of misschien wat langer, maar uit eigen vrije keus en in onderling overleg met de hulpvrager. Dergelijke ondersteuning zou onbetaalbaar zijn als een professional dat moest doen. Geen wonder dat we vast lopen in de zorg!

Het enige probleem is dat je van elkaar niet altijd weet of er hulp nodig is. Daarvoor kennen we elkaar onvoldoende of we willen het liever zelf oplossen, totdat het gewoon niet meer gaat. Bijvoorbeeld doordat de mantelzorger het zelf niet meer redt. Vinden en gevonden worden is inmiddels prima te doen via websites als zorgvoorelkaar, wehelpen etc. Alleen de screening vraagt daar wat extra aandacht. In buurten, waar men elkaar kent zou dat makkelijker kunnen gaan. Benieuwd of we met elkaar weer die kant uit zullen gaan!

Dit bericht is geplaatst in blog, feb, samenleving, zorg. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *