“Zij legt hen dan uit dat je als gemeente sociale cohesie niet kunt regelen of opleggen. ‘Dat ontstaat doordat mensen elkaar aardig vinden. Je kunt wel een wijk inrichten op een manier die contact stimuleert, zoals wij met het projecthuis, de tuinen en het amfitheater hebben gedaan.'” (Bron: Binnenlands Bestuur)
Mooi bericht! Voorwaarden scheppen is het enige wat de overheid hoeft te doen. Onderlinge verbondenheid doet de rest. Als in een dorp in feite. Een pleidooi om dorpen te laten blijven zijn, zoals ze vòòr een gemeenschappelijke herindeling waren. Dat scheelt ook veel ambtelijke tijd!