“”Ze heeft heel wat meegemaakt, maar dat ze toch blijft vechten en de dingen blijft doen die ze leuk vindt, dat vind ik echt heel knap van haar”, zegt vader Marcel. Wat haar precies trekt aan de brandweer, weten zowel Ranomi als hij niet. “Het heeft er gewoon altijd al in gezeten. Toen ze drie was zei ze: ik word brandweervrouw en als dat niet kan, word ik brandweerman. Hoe dat werkt weet ik niet”, lacht hij.” (Bron: Rijnmond)
Mooi verhaal! Wat fijn dat ze zo positief is. In die richting moet toch iets te vinden zijn! Zo leert ze in ieder geval een heleboel!