“Wat leuk dat ze een baantje voor je gecreëerd hebben!” hoorde Fem Korsten regelmatig toen ze als leidinggevende bij een supermarkt werkte. De supermarkt moest ook vaak aan klanten uitleggen dat het niet gemeen was om zo’n meisje te laten werken terwijl ze het recht had thuis te zitten met een uitkering. Het meisje wilde zelf graag werken. Fem Korsten is een zelfstandige, intelligente en succesvolle vrouw. En ze zit in een rolstoel.” (Bron: ANGO)

Hoewel we het in NL op veel gebieden bijzonder goed hebben, heeft dat ook een schaduwzijde. Het feit dat iemand een beperking heeft, levert – mits men een etiket accepteert – geld op. Door dat etiket is het echter weer moeilijker om aan het werk te komen. Vooral omdat men denkt dat iemand met een beperking op een ander gebied ook weinig zal presteren. Een onzinnig idee, want er zijn weinig mensen die alles kunnen.

En dan is er het verschil tussen zichtbare en onzichtbare beperkingen. De laatsten hebben hebben het moeilijker maar ook makkelijker, omdat men niet ziet dat men iets niet kan. De Disability Pride laat mensen uit de kast komen omdat men zich natuurlijk niet hoeft te schamen voor een beperking, maar ook om daarmee te bewijzen, dat men (dus) prima kan werken. Laat men vooral kijken wat iedereen wel kan!

Maar dat kan ik wel!
Disability Pride