“Voor Boermans ging het om het individu achter het icoon: het worstelende Joodse meisje dat zich in de gecompliceerde benauwenis van het onderduiken in haar dagboek kon uitleven. Meer dan met haar Joodse identiteit is ze bezig met levenslust, ook in de liefde.” (Bron: NOS)
Gedurfd, maar zeer positief om het hier over de levende Anne te hebben! Door haar tragische dood, is de aandacht over de hele wereld vooral daarnaar gegaan. Begrijpelijk natuurlijk, maar op deze manier wordt ze eigenlijk veel meer geëerd. Het doet me denken aan die andere persoonlijkheid, die omgekomen is, maar die door zijn “kinderen” en vrienden na de oorlog steeds met zijn leven, daden en denken onder de aandacht is gebracht: Janusz Korczak