Niet alleen de toename van de werkloosheid is een probleem ook het gebrek aan stageplaatsen. Met vereende krachten worden er stageplaatsen gezocht voor jongeren, die geen diploma kunnen krijgen zonder stage. Ook wordt er geïnvesteerd in het omscholen van jongeren, al tijdens hun studie, omdat ze voor een vak hebben gekozen, waar geen werk in te vinden is. (Bron: NOS)

De tijd van doen wat je leuk vindt, ongeacht of er (droog) brood mee te verdienen is, lijkt nu toch echt voorbij te zijn. Op zich is dat natuurlijk een hele logische situatie, dus is deze ontwikkeling goed nieuws, omdat het duidelijker maakt, waarom mensen een opleiding volgen.

Daarnaast kan ik me voorstellen dat de samenwerking tussen onderwijs en werkgevers nu ook gaat veranderen. Het onderwijs bepaalt traditioneel in hoge mate de inhoud van de stage, vanuit hun eisen voor het diploma. Werkgevers willen vanuit de realiteit het liefste werknemers zelf de fijne kneepjes bijbrengen. Ook dat laatste is logisch.

Ik heb zo’n vermoeden dat deze malaise de verhoudingen binnen de samenleving gaat normaliseren. Realistischer, minder vanuit de illusie dat alles moet kunnen of maakbaar is.